Waldorp

Waldorp 46A

Waldorp heeft in de jaren dertig en veertig een aantal radiotoestellen geproduceerd die zich vooral onderscheiden door hun vaak eigenzinnige ontwerp. In veel gevallen werd het binnenwerk - het eigenlijke radiotoestel - onder licentie van Philips betrokken en ontwierp en maakte Waldorp alleen de kast.

In mijn collectie bevinden zich de Waldorp 168, de Waldorp 48Z “Melodiosa”, de Fridor 513 en sinds kort ook de Waldorp 46A - deze laatste op dit moment (2020) als restauratie object, welk toestel hierna wordt beschreven.

De basis voor de Waldorp 46A is de Philips 209U. In dit toestel voorzien van Philips licentienummer A 04599 en B04599. Normaal werd van de beide licentieplaatjes er een op de kast en een op het chassis geplaatst. De 46A is onderdeel van de "Diamant"-serie waarin ook toestellen zoals de 46B "Kristal" en de "Robijn" zijn geproduceerd. De 46A is geproduceerd in 1946 en 1947: er zijn wat onderlinge verschillen tussen de 1946 versie en die uit 1947. Het hier besproken toestel is uit 1946.

Het toestel is voorzien van Lange-, Midden en Korte Golf.

De buizenbezetting bestaat uit 2 maal UCH21, UBL21 en UY1. De eerste UCH21 doet dienst als oscillator/mengtrap, de tweede is de middenfrequent versterker (heptodedeel) en laagfrequent voorversterker (triodedeel). De UBL 21 is de l.f. eindtrap. Deze buis bevat tevens een tweetal diodes welke voor de signaaldetectie zorgen. De UY 1 is de gelijkrichter.

Het toestel wordt rechtstreeks uit het stroomnet gevoed: het chassis kan dus onder spanning staan! In de anodeleiding van de gelijkrichtbuis is een weerstand van 180 Ohm opgenomen. Deze beperkt in zekere mate de inschakelstroom bij het opladen van de voedingselco. De gloeidraden van de buizen staan in serie geschakeld met het schaalverlichtingslampje een aantal weerstanden.

Electrisch gezien is de 46A dus gelijk aan de 209U.. Wie de 46A naast de 209U ziet staan zou niet zeggen dat het in wezen om hetzelfde toestel gaat. Het grote verschil zit in de behuizing: een ruime staande kast met een vrij grote luidspreker en een fraai glazen ornament aan de voorkant, verlicht als het toestel is ingeschakeld. In de kast is een plankje aangebracht waarop het chassis is gemonteerd. Omdat de kast breder is dan het chassis zijn de assen van de bedieningsorganen (afstemming, volume en bandschakelaar) verlengd. Een eenvoudige toonregeling - die ontbreekt bij de 209U - is m.b.v. een extra regelaar toegevoegd. verder op het plankje: een schakelaar om de ornamentverlichting in te schakelen is serie met een zwart gemaakte gloeilamp om de lichtsterkte te dempen en een entree voor de antenne en aarde.

Ook de stationsnamenschaal is royaal uitgevoerd t.o.v. die op de 209U. De kast is van hout, met bruin fineer afgewerkt. De kwaliteit van het hout zelf is matig door de na-oorlogse schaarste aan hout.

De verhouding tussen kast en binnenwerk geeft een wat merkwaardige indruk, en is vermoed ik de reden dat het toestel daarom ook wel eens werd omschreven als “Haagse Bluf”. Het blijft echter een feit dat op deze wijze kort na de oorlog een heel behoorlijk toestel kon worden geproduceerd. De oorspronkelijke prijs bedroeg rond de Fl 370.

Het toestel is afkomstig van een NVHR-Beurs. De kwaliteit van de lak is slecht. Het chassis lijkt compleet al ontbreekt er een lamp. Helaas ontbreekt ook de achterwand. Essentiële onderdelen zoals glazen ornament, stationsnamenschaal en luidsprekerdoek zijn aanwezig.

Het toestel is nu compleet gedemonteerd: de kast in verschillende onderdelen om plaatselijk het fineer te herstellen en opnieuw gelakt te worden en het chassis om weer spelend te worden gemaakt.  Het schema kun je  hier vinden. Ook de documentatie van de Philips 209U is bruikbaar.

Naarmate de restauratie vordert zal hier verslag van worden gedaan.

Reparaties

In bewerking

Het chassis met de 209U. Ongerestaureerd

Achterkant open

Voorkant van het chassis. Ongerestaureerd

Karakteristieken

[table “” not found /]